Rol ouders bij slecht rapport: niet straffen wel praten

Het moment dat een scholier thuiskomt met een rapport brengt kan allerhand emoties teweeg brengen bij ouders. Van oprechte trots tot diepe teleurstelling. ´Het is niet gemakkelijk om als ouder een pedagogisch verantwoorde reactiete geven op het rapport van je kind, zeker niet als de cijfers slecht zijn.´ Dit stelde De Telegraaf vorige week in de bijlage Vrouw na een gesprek met opvoedingscoach Jan Jacobs, die in gesprek was met het dagblad. Online Pedagoog vat Jacobs´ waardevolle adviezen omtrent het handelen bij een slecht rapport kort samen:

Niet:
- Het is niet raadzaam het kind te straffen. In de regel is het slechte rapport en de eventuele consequenties op school op zich voor de leerling al erg vervelend. Bovendien belemmert het geven van een straf vaak de mogelijkheid tot een constructief gesprek over het rapport.

Wel:
- Wat wel effect kan hebben is een vruchtbaar gesprek met je kind. Waar is het misgegaan en hoe kan het resultaat in de toekomst verbeterd worden? Is er behoefte aan extra begeleiding van thuis, school of een instituut? Kan de leerkracht iets doen? Wellicht heeft het kind zelf hele goede ideeën. Het is hierbij erg belangrijk om goed naar je kind te luisteren.

- Op de basisschool is het altijd goed om als ouders bij een tegenvallend rapport met de leerkracht om tafel te gaan. Goede samenwerking is van groot belang. Beerkrachten kunnen ouders inlichten en tips geven voor bijvoorbeeld extra ondersteuning thuis. wat betreft huiswerk maken bijvoorbeeld.

- Een lastiger verhaal is het op de middelbare school. Als ouders moet je een evenwicht vinden tussen ondersteuning en loslaten. Je mate van loslaten heeft te maken met de hoeveelheid eigen verantwoordelijkheid die een kind al aan kan.